murmur

Yn y 'Wolstenholme Creative Space' galleri un gwaith wnaeth sefyll allan i mi. Oedd gwaith Ray Lee, 'murmur' yn y islawr. Oedd yr ystafell yn dywyll gyda dim ond sain ir clyw a golau led ir llygad. Pan ydych chi yn cerdded i fewn ir lle does na ddim byd oi golwg heblaw am y goliadau led oedd wediw gwasgaru ar draws rhan or ystafell.
Creuodd Ray Lee sefydliad swn oedd yn fforio y ffenomena anweledig or darn o gwagle penodol yma yn Lerpwl.
Oedd yr ochr peiriannol yn glyfar iawn ac yn diddorol i gwylio. Oedd y swn oedd y peiriannau yma yn creu yn iasol ond hefyd yn prydferth ir clustiau. Dwi'n meddwl am fod yr ystafell yn tywyll fod o yn gwneud i chi gwrando yn mwy astud i'r sain. Mae hyn yn mwy effeithiol ag yn creu atmosffer.
Yn fy marn i dydwi ddim yn meddwl fod o angen roi y golau ar yn ystod y perfformiad, dwin teimlo fel fod o yn diffyg eich sylw ac yn gwybod beth mae popeth yn edrych fel yn effeithio eich teimladau am y gwaith, arol gweld yn iawn beth yw y periannau sydd yn creu y swn yna rydach chi yn ei glywed, nid yw hyn yn bwysig iawn on dwi yn teimlo fel ddaru o effeithio fy meddyliadau arol weld y gwaith yn golau iawn.
Oedd gwaith Ray Lee yn atgoffa fi o'r band sigur ros, sut mae Jonst Birgisson yn defnyddio soddgrwth bwa ar ei gitar, a gyda'i llais falsetto mae o yn creu y synau harddaf...





In the Wolstenholme Creative Space gallery one work stood out to me. Ray Lee’s Murmur was situated in the basement. The room was dark with only sounds present and the movement of led lights. When you walk in, you can’t see anything but these led lights going round in circular movements which are spread across a part of the room. Ray Lee created a sound organization that was unbelievable, to explore the phenomena of this particular piece of space in Liverpool was memorable and I don’t think ill experience something quite like it again. The engineering side is very clever and very interesting to watch. The sounds of these machines were creating was quite eerie but also beautiful, the melodic pitches were fascinating. I think having the room dark because makes you listen more intently to the sound, all your attention is focused on this fictitious sound. I feel this element creates an effective atmosphere. In my opinion I don’t think you need the light on at any point during the performance, as the light comes on during the performance, it disturbs the atmosphere, your attention is no longer fixated on the sound. Also, not knowing exactly what is going on, once the work is lit up, I felt like it affected my feelings about the work, as before it was unknown as to how Ray Lee was producing these noises.
It kind of reminded me of sigur ros, Jónsi Birgisson uses a cello bow on his guitar and with his falsetto voice creates the most beautiful of sounds...